ما پنج تا خانواده تک نفره ایم

همان موقعی که داشتیم چهار نفری می رقصیدیم و مامان فیلم گرفت...می دانستم...می دانستم که این بارقه ای بیش نیست..خاموش می شود...جا دادن ما چهار نفر در یک قاب چیزی نیست که همیشه تکرار شود...شهاب است.. شهاب بود و سریع در تاریکی آسمان گم شد...در آسمانی ابری که بارانش از چشم های ما در خلوت هایمان فرو می بارد سر ناراحت شدن هایمان از هم...تاریخ زیاد این خوب بودن های چهار نفری را به خود ندیده است...ما بلد نیستیم با هم خوب باشیم و این درد است.

/ 0 نظر / 31 بازدید